Tüm yazılarıHÜDA NUR YILDIRIM

Ben Hüdanur. Ama yakın çevremdekiler Hüda demeyi tercih eder. 2001 yılının harika bir bahar ayında Konyalı bir ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya geldim. Ne şanslıyım ki babam mükemmel bir öğretmen annem de dünyanın en iyi kalpli annesi. Babamın görevi gereği pek çok şehir ve kasabada geçti hayatım. Köylerin o serin havasını, şehir hayatının insanı sıkan yanlarını yazılarımda sıkça görebilirsiniz bu yüzden.
Osman Nuri Hekimoğlu Anadolu Lisesi mezunuyum. Eğitim hayatıma Necmettin Erbakan Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olarak devam ediyorum. "Muhayyile" isimli ilk öykü kitabımı yayınladım. Yazmak ve anlamaya çalışmak, benim hayatım bundan ibaret.

Gösteriliyor: 1 - 10 of 14 Sonuçlar

Işığımı Bulacağım

Gökteki yıldızlar birbirine çarpacak kadar yakın, nefesler birbirine dolanmayacak kadar uzak bir geceydi. Şehrin karmaşık ışıkları uğramamıştı bu köye, her yer kaldırım taşlarıyla döşenmemişti. Sıcak bir rüzgâr önce zeytin ağacının dallarını avutuyor sonra da nar ağacının meyvelerini sarıp sarmalıyordu. Hiç yoktu buralarda kin, nefret ve de kıskançlık…

Rose -2-

Hiç değmese elleri, hiç rastlaşmasa bakışları, aynı kitabın satırlarında gezinmese de kalemleri ve bunların gerçekleşmesinin hiçbir zaman mümkün olmadığını tüm gerçekliğiyle bilse de, kalbi hep Vera’ya ait kalacaktı. Bir gülün kokusunda, kaldırımlarda kendiliğinden çıkan çiçeklerin yapraklarında, semadaki bulutta, küçük bir kedinin patisinde ve bütün güzel şeylerde Vera’yı hatırlayacaktı bu kalbi.