Ukbâya varmak için…

Yürümeliyim tekinsiz yollarında ‘kendim’in

Karanlık riyâ dehlizlerine açılan,

Kibirli uçurum kenarlarımda

Yalın ayak yürüyüp de sağ kalmalıyım.

Kıramadığım vitrin camlarım var,

Ve kalabalık sokaklarım…

Verilmiş en güzel borçlar kadar samimi kepenkler;

Kapatmalıyım.

Kapatmalıyım gözlerimi

Tuvallerde sergilenen süslü amellerime

Yalnız kalmalı tenha sokaklar

Bitsin içimdeki savaş!

Körelsin kulaklarım,

Nefsim duymasın dediklerini;

Ki gönlüm bileylensin,

Kapatsın ruhumun gediklerini.

MUZAFFER FIRAT

Biraz yazar biraz çizer. Kendini, Akif'in “Bana sor sevgili kâri” şiiri ile tanıtabilecek mertebeye ulaşmayı, şehirden uzakta bir gökyüzünün yıldızlarına dokunmakla bir görür. Yazmak ve çizmek, bir dostuyla oturup sükût içinde, batan bir güneşi seyretmek gibidir onun için.

Önerilen makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir