Gösteriliyor: 1 - 10 of 13 Sonuçlar

Kaç Adımda Karanlıktan Çıkılır?

Nereye gitse yanında götürdüğü mektubu valizinin en altından usul usul çıkardı. Yıllardır aynı izinden katlanmaktan keskin hatlar oluşmuştu kâğıtta. Bir silkelese dörde bölünecek, sonra harfler tek tek üzerinden dökülecekti sanki. Çare bulmalıydı. Eşyalarını yerleştirdikten sonra ilk iş çarşıya çıkıp bir çerçeve aldı, oradaki daha güzel tonlamasıyla “çarçûba”…

Yorgun Görünüyorsunuz?

Eylül sonu. Soğuğun iyiden iyiye kendini gösterdiği sonbahar günleri. İki gündür aralıksız yağan yağmur bu sabah da devam ediyor. Çalar saate uyanıyorsun. Güneş yeni doğmuş. Evden çıkıyorsun. Trafik felç. Üstün başın sırılsıklam giriyorsun gazeteye. Geç kalmışsın. Girişte yaşlı bir kadının gazete müdürüne, “Yorgun görünüyorsunuz.” dediğini işitiyorsun. O an dikkatini çekmiyor. Masana ilerliyorsun.

Anı’lardan Aralık

“Kar bir türlü yağmadı bu sene.” dedi, yeni bir seneden mahrum olduğundan habersiz. Pencereden sızan kış güneşinin aydınlattığı güzel çehresi düşünceliydi, çimen gözleri ise olabildiğince fersiz. Bir nisan günü doğmuştu, severdi güzel havaları, ah bir de yamaç eteklerini süsleyen kır papatyalarını… Bir aralık gününde, hiç de kışa benzemeyen bir kış gününde, yağmurlarla birlikte almıştı Allah emanetini.

Maude Abrantes’in Portresi

Hikâye bu ya, insan bir sabah evinden çıkar fakat döndüğünde artık aynı insan değildir. O gün dinlediği bir müzik mi değiştirmiştir onu, okuduğu bir kitap mı, gördüğü bir resim mi, karşılaştığı bir insan mı, söylediği bir söz mü, yoksa yaşadığı başka bir olay mı bilinmez, insan bir sabah evinden çıkar fakat döndüğünde değişmiştir, çok değişmiştir…