İnsan yitirdiğine, kendi elleriyle yok ettiklerine üzülür mü? Bir katil, maktulün arkasından Fatiha okur mu? Öfkesi, duyacağı pişmanlığın farkında olmasına engel olan kişilere “gözü dönmüş” deriz. Böyleleri, öfkesi geçtiğinde yüzleşir nedametle. Soğukkanlılıkla işlenen bir cinayette ise muhtemelen hiç pişman olmaz katil. İşte bu yüzden umursamazlığın yok ediciliği, öfkeninkinden ya da planlı bir suikastten daha tehlikelidir.

Duyarlılığımız elbette körelebilir ancak zaaflarına karşı tamamen kayıtsız kalamaz insan. Anne babanın bir hoş sözüne, sevgilinin kara gözüne, dostun hoş sohbetine… İşte bizi taştan, kul yapımı bir robottan ayıran şey, kayıtsız kalamayışımız ve umursuyor olmamızdır. Yüzlerce his varken hissizleşmek yerine, bir bahane bulup hislenmeli daima.

FURKAN DOĞAN

Gezme ve fotoğraf çekme meraklısı, hatta sırf karşısı güzel diye köprüden önceki son çıkışı bilerek kaçıran birisi. En az Bihruz Bey kadar araba sevdalısı, coğrafya fark etmeksizin İslam mimarisi hayranıdır. Kendi düşünce ağlamayan, zira tecrübenin acımasız eğiticiliğine inanan bir zattır.

Önerilen makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir